هر اندازه شاگردان در طول زندگي خود تجارب بيشتري را به دست آورده باشند، بهتر و با موفقيت بيشتري قادر خواهند بود تا ادراکات خود را افزايش دهند. در زمينه تجربه پيامبر اکرم(ص) مي فرمايد: التجربه فوق العلم (تجربه بالاتر از دانش است) به همين جهت از طريق انتخاب و استفاده مدبرانه و صحيح از رسانه هاي آموزشي مي توان امکانات بيشتري را در اختيار شاگردان قرار داد. رسانه هاي آموزشي به تمامي تجهيزات و امکاناتي اطلاق مي شود که مي توانند در محيط آموزشي شرايطي را به وجود آورند که در آن شرايط، يادگيري سريعتر، آسانتر، بهتر، با دوام تر و مؤثرتر صورت بگيرد. اين گونه امکانات شامل وسايل (ابزار و آلات الکتريک) مواد (ورقه شفاف، فيلم و غيره) و موقعيت هاي آموزشي (نمايش، گردش علمي) است.

 رسانه هاي آموزشي چيز تازه و نويي نيستند بلکه از زماني که آموزش شروع شده است، رسانه ها نيز وجود داشته اند. بي شک يکي از نخستين رسانه ها بيان معلم، گچ و تخته سياه بوده است. مدتي بعد عکس و سپس ضبط صوت، راديو، فيلم، تلويزيون، ويديو و کامپيوتر جايي براي خود در جريان آموزش پيدا کردند. در سال هاي نه چندان دوري رسانه ها را وسايل کمک آموزشي سمعي و بصري مي ناميدند (وسايل کمک آموزشي سمعي و بصري اصطلاحاً به ابزار و آلات الکتريک مانند پروژکتورها اطلاق مي شد) ولي در حقيقت رسانه هاي آموزشي چيزي بالاتر از وسايل کمکي هستند. زماني که آنها به صورت صحيحي مورد استفاده قرار گيرند، مي توانند بر روي فرايند يادگيري تاثيرگذارند. رسانه ها براي برقراري ارتباط موثر در تدريس کلاسي که به صورت گروهي انجام مي گيرد لازم و ضروري به شمار مي آيند. اکنون رسانه هاي آموزشي جزيي تفکيک ناپذير از فرآيند آموزش و يادگيري هستند آنها ديگر وسايل و موادي در حمايت آموزش نيستند بلکه رسانه ها خود نيز داده هاي آموزشي هستند...