سلام همکلاسی های عزیز ...امیدوارم حالتون خوب باشه ...ولی من الان که درحال نوشتن این پست هستم  دوحس دروجودم باهم درگیرشدن یکی خوشحالی که این جشن یک روزشادوبیادماندنی برای خودمون وخانوادهامون میشه...ولی حس دیگه که خیلی شدیدتره همون حس جدایی ودلتنگی بعدازپایان این راه....نمی خوام ناراحتتون کنم ولی خودتون خوب میدونید4سال تویه خانواده دانشجویی یه کلاس40یا50نفره زندگی کنی بعدشم خیلی ساده بایدخداحافظی ....برامن که خیلی سخته....شمارونمیدونم....ولی امیدوارم بعدشم هموببینیم....

این پست روگذاشتم تادوستان بانظرات وپیشنهادات ارزشمندشون درقسمت "نظربدهید" وب مارودرجهت برگزاری هرچه بهتروباشکوه تراین مراسم درآینده ای نچندان دورهمراهی کنن...شب تون قشنگ،شب تون به عشق،لحظه هاتون عسل ،تنتون درست...وخدانگهدار....